Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

ΜΟΥΣΙΚΗ








Δυσκολεύομαι να βγω από την καμπύλη της νύχτας
γιατί αφήνω πίσω μου αθησαύριστα όνειρα
μια καλαμιά που έπαιξα παιδί
και κάποιους αιωρούμενους στίχους του Κάλβου.
Θέλω να πω ότι στα κενά κρύβεται η ζωή
στο  «ήλθε εις εαυτόν» των συναξαριών
εκεί που φαίνεται ο Θεός ως ποίημα θες
η ως άρτος του Ιακώβ
η ως  αεράκι που επιπλέει της άνοιξης.
Είμαστε ένα απολυμένο όνειρο, λοιπόν
γι’ αυτό στα κοιμητήρια τα εναπομείναντα οστά
γίνονται  παιγνίδια των τρυφερών αγγέλων.
Που να σου εξηγήσω τώρα για το θάνατο;
Υπάρχει η μουσική.

Δεν υπάρχουν σχόλια: