Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

ΟΝΕΙΡΟ ΦΙΛΟΚΤΗΤΗ







Δεν έχω περάσει ακόμα,  έτσι νομίζω
Ξεφλουδίζω βεβαίως τις λέξεις με όση περιέργεια μου έχει μείνει από παιδί.
Καμιά φορά ανεβαίνω στο στέμμα του ηλίου, αλλά δεν είναι η ζέστη που με κατεβάζει
Είναι που οι νότες έχουν πάντοτε αγκάθια και πονάνε και ως εκ τούτου εκ της αρμονίας  δεν επιτρέπεται το παιγνίδι με την σχάση των πυρήνων.
Μερικές φορές αποκτώ μια βεβαιότητα ιδίως στις στιγμές αιφνίδιου πόνου
Άλλα όπως διαπίστωσα ακόμη και στο όνειρο συμβαίνει το ίδιο
Πονούσα χθες βράδυ όλη την νύκτα από μια ανύπαρκτη πληγή
Κι όταν ξύπνησα  και ο γιατρός είχε φύγει  κατάλαβα ότι  είχα τρία φυλακισμένα πουλιά πάνω στη γλώσσα.
Aνοιξα  το στόμα για να φύγουν  και μου είπαν ότι αυτό είναι επανάσταση, δεν πρέπει.
Ίσως να μου φανεί χρήσιμη αυτή η λίγη επανάσταση που κράτησα από μικρός
να μην επαναλαμβάνω συνεχώς τα ίδια πράγματα όπως ο νερόμυλος που κουβαλάει τις ίδιες σταγόνες των λέξεων χρόνια τώρα ενώ το νερό κυλάει και χάνεται.
Όνειρο όμως κι αυτό φαίνεται είναι,  καθώς ξεχνάω κάθε φορά που βάζω τα φωνήεντα και μένω συνήθως με κάτι συλλαβές οξύτατες ίδιες με φρένο τραίνου πριν κρεμαστεί απ’ την πανσέληνο και δύσει.
Πάντως πριν περάσω λέω να φορέσω το τόξο
Μια εκδρομή στην Τροία ποτέ δεν είναι άσχημη

Δεν υπάρχουν σχόλια: