Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΙΝΤΕ ΘΑΝΑΣΗ.......






Όλοι δηλώνετε ιδιότητα

Καταναλώνετε ποσότητα
Και μου στερείτε τον ήλιο.
Κι εγώ δεν έχω καν ταυτότητα
Κι αν είμαι μια μηδαμηνότητα
Φτιάχνω δικό μου βασίλειο.



Γεννήθηκε στα χρόνια που οι μισοί κοιτούσαν με ένα μάτι τους άλλους μισούς και ο ήλιος ήταν εξαιρετικά αδιάφορος στον πόνο που προκαλούσαν οι άνθρωποι. Πέθανε όταν ο καθένας είχε κλειστεί στη φυλακή του και κοίταζε με μίσος κάθε τι ζωντανό.
Πατέρας και μητέρα άνθρωποι της καρδιάς κοιτούσαν ουρανό πριν να μιλήσουν.  Είχε ωραία φωνή για αυτό τον χρησιμοποίησε ο ουρανός για το γαλάζιο του.  Τον αγαπούσε ο ουρανός για αυτό του είπε και πήρε το δρόμο του βαφέα. Ήταν αυτός που άλλαζε την επιφάνεια  των πραγμάτων και τα μάτια την έπαιρναν σαν χρώμα .Μια μέρα ο πονηρός πήρε το κεφάλι  ενός φίλους του και τον έπεισε πως η κλοπή είναι καλύτερη από το βάψιμο. Τον έπεισε και βγήκανε κυνήγι. Το βράδυ αυτός δεν ήταν δυνατόν να κοιμηθεί. Έρχονταν στο μυαλό του ο πατέρας του. Μια φορά θυμήθηκε βρήκε στο δρόμο ένα πενηντάρι. «Να το πάρω, πατέρα;» « Εσύ το έβαλες εκεί;» τον ρώτησε κι αρνήθηκε. «Όταν βρίσκεις πράγματα που έβαλες εσύ στον κόσμο μπορείς να τα παίρνεις, τα άλλα δεν σου ανήκουν». Το θυμήθηκε. Μέσα στην νύχτα έτρεξε και έβαλε πίσω ότι είχε κλέψει  αυτά που είχε αυτός, τα άλλα τα είχε ο φίλος. Η αστυνομία τον έπιασε. Δεν είπε τίποτα πήρε το βάρος μόνος του. Τον έκλεισαν μέσα για κλοπές. Όταν βγήκε πια από τη φυλακή η ψυχή του είχε καεί και βρήκε αυλάκι το αλκοόλ να τη  δροσίσει. Τα πρώτα χρόνια το ποτό συνόδευε το βάψιμο. Μετά από το λίγο το βάψιμο συνόδευε  το ποτό και στην συνέχεια ήταν μόνο το ποτό που δεν συνοδεύε τίποτα.  Σπίτι του τα φανάρια της Αγίας Παρασκευής ανάλογα τον ήλιο. Χειμώνες παγωνιές και καλοκαίρια, και φθινόπωρα και γιορτές ήταν εκεί  φωνάζοντας στον ουρανό. Μιλούσε, έπινε και κάπνιζε και φώναζε. Τρομάζαν τα παιδιά. Κι αν ένα πρόσωπο γνωστό του έλεγε "Γειά σου Θανάση.."  γινόταν και πάλι  εκείνο το παιδάκι το καλό του σχολείου με την ωραία φωνή που όλοι του έλεγαν θα πήγαινε πολύ ψηλά μια μέρα. Μου είπαν ότι πέθανε και δεν τους πίστεψα. Πιστεύω ότι έφυγε για να είναι πλησιέστερα στα φανάρια του δημιουργού που ξέρει καλύτερα από μας τους ηθικολόγους τι είναι καθαρότητα και τη βρωμιά. Άιντε Θανάση….




Εσύ ξεφούσκωνες τα λάστιχα
Σε γράψαν στα κατάστιχα
Των τεντυμποϊστών
Κι εγώ έχω γίνει γομολάστιχα
Που σβήνει τα τετράστιχα
Ανθρώπων και θεσμών...
(N.Άσιμος) 






Δεν υπάρχουν σχόλια: