Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

ΑΗΝΤΕ ΤΕΟ, ΑΗΝΤΕ ΣΕΛΗΜ



Και τα παιδιά; Τα είδα μες στο χιόνι και φτερούγιζαν οι κάλτσες τους. Πόδια γυμνά. Και το χιόνι γυμνό. Φευγάτος ο Σελήμ κι ο Θόδωρος παιδί κι αυτός παρά τα χρόνια. Η Ευρώπη μου λένε, φταίει αυτή που μαράζωσαν τα μάτια των παιδιών. Δεν ξέρω. Επάνω μου κοιτάζει το βουνό, τίγκα το χιόνι περνάει ομίχλη μες στα μάτια και δεν βλέπω. Αλλά το νοιώθω πως όλοι αυτοί σαπίσανε πια, κάνουνε βόλτα τα κουφάρια μιας ορθής πολιτικής εισπράττοντας μήνιν, μανία, μάνητα. Καμιά ντροπή με έπαρση Σωτήρα Αριστερά και Δεξιά μνημεία θλιβερά του εγκλεισμού μας. Πάνω στους τείχους πέφτουν τα παιδικά ματάκια, καρφώνονται και στάζουν αίμα κελαινόν στα όνειρά μας, μέσα.

Την νύχτα είδα την μάνα μου στην πόρτα λυπημένη.

Ήτανε, λέει, του Χριστού

Άσπριζε χιόνι το βουνό και χτύπαγαν καμπάνες.

2 σχόλια:

antilavios είπε...

ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΓΧΑΡΩ ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟ ΜΕ ΑΡΙΣΤΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ!

VARALIS είπε...

Η τιμή ανήκει στον Θόδωρο Αγγελόπουλο.. σε ευχαριστώ πάντως...