Ξαφνικά σε συνάντησα μέσα στο όνειρο. Κι ήμασταν λέει και οι δυο δεκαοχτώ χρονών στην παραλία κι έβρεχε. Κι ήρθε ψιχάλα μέσα στο μάτι . Γελάσαμε. Κι αφήσαμε την βροχή να περνάει το πρόσωπο και τα μαλλιά τα χέρια. Και την αφήσαμε να μπαίνει μέσα από το ανοικτό πουκάμισο. Να πλένει όνειρα και αποφάσεις, να πλένει την ζωή μας εκείνη που θα τρώγαμε γρήγορα στο φαστ φούντ των χρόνων που ήρθανε.
Άστους να λένε। Σήκωσε ακόμα το γιακά σου άσε τα μαλλιά σου να τα χτυπάει η βροχή και σήκωσε το χέρι όχι γροθιά αλλά να ξαναπιάσεις το δικό μου χέρι κι έλα παρόχθια του ονείρου να ξαναφτιάξουμε έναν κόσμο γεμάτο υπέροχα πουλιά. Ελα στα μονοπάτια που δεν περπατήσαμε ακόμη...
Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου