Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Ο ΘΙΑΣΟΣ



Και έτσι ήρθαν. Γερμανοί. Εγγλέζοι. Αμερικανοί και Ρώσοι., άνθρωποι ξένοι. Οι κάτοικοι τους κοίταξαν με περιέργεια στην αρχή υποτάχθηκαν στην συνέχεια. Δεν ήξεραν τι άλλο να κάνουν απο το να δημιουργήσουν έναν θίασο Αλλά δεν ήξεραν τι έργα να τους παίξουν. Αυτοί ζητούσαν Ιλιάδα και τραγωδίες. Ήξεραν μόνο την Γκόλφω και αυτή έπαιζαν συνεχώς. Και οι άλλοι χειροκροτούσαν νομίζοντας ότι έβλεπαν αρχαία τραγωδία.

Στο θίασο μάλωσαν και η πρωταγωνίστρια κάρφωσε ένα μαχαίρι στον πρωταγωνιστή. Αυτός έπεσε νεκρός. Οι άλλοι θεώρησαν ότι οι ξένοι ήταν οι δολοφόνοι. Πήγαν να τους επιτεθούν κι αυτοί έβγαλαν τα όπλα και τους σκότωσαν όλους. Ζωντανό έμεινε μόνο ένα παιδί που δεν άκουγε. Μόνον αυτό είδε το φονικό. Προσπάθησε να εξηγήσει στους άλλους τι έγινε κι αυτοί δεν το πίστεψαν είχαν άλλωστε πολλές δουλειές να κάνουν. Το παιδί πήγαινε στα χαλάσματα εκεί που έπαιξε εκείνη την ημέρα ο θίασος. Εκεί το ξεχάσανε. Τα χρόνια πέρασαν και κανείς δεν θυμόταν τίποτα। Μια μέρα οι ξένοι ήρθανε πάλι Αλλά το παιδί δεν ήταν πιά εκεί.

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

ΕΚ ΤΟΥ ΑΦΗΓΗΜΑΤΟΣ




Μια μέρα πήγε σε ένα παγκάκι. Πάνω στο ξύλο ήταν ένα πουλί, πεθαμένο. Στην αρχή έφυγε. Μετά γύρισε πίσω και πήρε το πουλί με ένα μαντήλι. Στο κοιμητήριο επικρατούσε απόλυτη σιγή. Είδε τον τάφο ενός μικρού παιδιού και κάθισε. Πάνω του είχε το όνομά του. Άφησε κάτω το νεκρό πουλί κι άρχισε να κλαίει. Δεν είχε λάβει υπόψη του το αφήγημα.