Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΡΙΝ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ




Είχε περάσει τα στενά και βγήκε στο ξέφωτο. Ισα που φαίνονταν ψηλά το καταφύγιο. Ο καιρός στον ορίζοντα αγρίευε.  Συνέχισε να περπατάει κρατώντας το κεφάλι χαμηλά. Ο αέρας είχε παγώσει, σφύριζε. Κοίταξε δεξιά κι είδε την Γκαμήλα όρθια τίγκα στο χιόνι. « Θα το σκεπάσει απόψε» θυμήθηκε τις συζητήσεις. Η ανάσα κοφτή, να βγει η ανηφόρα. Είχε ακόμη μια ώρα δρόμο. Θα έφτανε πριν να νυχτώσει ή θα τον έφτανε η νύχτα μες στα βράχια; Θα προλάβαινε το χιόνι η θα τον βρίσκανε παγωμένο; Κάθε ερώτημα βάραινε και το βήμα του. Χοντρές σταγόνες ιδρώτα ξεραίνονταν από τον αέρα στο πρόσωπο του. Μάνιαζε ο καιρός, ξύριζε… Ένα κουράγιο ακόμη… Κι εδώ.. Εδώ πίσω από το βράχο ήταν ένας σκύλος, δεν τον γαύγισε… του έδειξε τα δόντια.. το χιόνι άρχισε να πέφτει….

Δεν υπάρχουν σχόλια: