Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ ... ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ


Ο Γιώργος σταμάτησε για λίγο στα φανάρια. Η εξάτμιση πάλι έκανε θόρυβο, θα έπρεπε να την κοιτάξει, δεν είχε καμιά διάθεση. Είχε ακουμπήσει πολλές ώρες πάνω σε αυτή τη μηχανή δεν χρειάζονταν άλλες. «Σβήσε να σου πω» είπε ο Δημήτρης κι έσβησε. Για ένα ταξίδι ήταν. Γιατί ταξιδεύουν οι άνθρωποι με μηχανή; Ταξιδεύουν γιατί τους συμπαρασύρουν τα βραδινά όνειρα, κατρακυλούν και τους παίρνουν τις ώρες τις μέρες μαζί με την αίσθηση της πρώτης αυτόνομης βόλτας στην παιδική ηλικία. Συζήτησαν για πιθανούς σταθμούς, επισκέψεις κάτι παλιά κάστρα που ήθελαν να δούνε. Ο Γιώργος ανέβηκε στην μηχανή και ανέβασε στροφές. Η μηχανή άνοιξε. Πιο κάτω ήταν φανάρι άναψε πορτοκαλί. Με την συζήτηση είχε περάσει η ώρα. Άνοιξε να προλάβει, όρμησε η μηχανή μπροστά κι η ζέστη μες στα μάτια του. Μόλις που τον είδε στην άκρη του ματιού. Παπί, λακκούβα, ελιγμός. «Θα τον πάρω από κάτω» κι έστριψε αριστερά. «Δεν θα πέσω στο διαχωριστικό» …. «έπεσα, αστο δεν βαριέσαι δεν είναι πρώτη φορά που έχουμε μετρήσει δρόμους, αστο να πάει, άστο …. Τι είναι αυτό; Ο στύλος…..»

Στην αρχή ένοιωσε ένα φως που μπήκε ξαφνικά μέσα στα μάτια του. Πόνο δεν ένοιωσε. Άκουσε από μακριά του μια σειρήνα. Στην άκρη από το βλέμμα του ο πατέρας να του απλώνει χέρι έτσι όπως του άπλωσε την φορά που έκανε το πρώτο βήμα.

Κι ο Γιώργος είδε πως δεν χρειάζεται τη μηχανή τώρα μπορούσε να πάει εκεί που πήγαιναν τα όνειρά του. Κι άνοιξε γκάζι κι έφυγε στο βάθος ενός απονήρευτου ουρανού, που δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε μεγάλους και μικρούς κακούς και καλούς και το μόνο που κοιτάζει είναι την καθαρότητα του άσπρου των ματιών του κάθε ανθρώπου. Φαίνεται ότι εκείνη τη στιγμή βρήκε του Γιώργο το λευκό ίδιο με το δικό του…… απονήρευτο …

Θα τον βρούμε ξανά στα μεγάλα ταξίδια των παιδικών μας χρόνων να παίζει αυτός ο τεράστιος με κείνο το μικρούλι το DT. «Το κράτησα για να μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια, το κράτησα για το που δεν μεγάλωσε η ψυχή». Θα μας την πει , θα προσπεράσει.... αφήνοντας στην άσφαλτο λιγάκι καλοσύνη να πορευόμαστε και μείς μες στο λιοπύρι

4 σχόλια:

abc είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
George Sgouridis είπε...

Se skeftomai ksana kai ksana malaka xontre kai klaiw ... 50 xronwn malakas kai klaiw ... tha mou leipseis re xontre ... tha mou leipseis ... mazi kaname ta prwta skasiarxeia stin 3h dimotikou ...

George Sgouridis είπε...

kalo sou taksidi file mou ... kalo sou taksidi ...

Ανώνυμος είπε...

Άργησα να μάθω τα κακά νέα, άργησα πολύ...και έπεσα τυχαία πάνω τους σε μία αναζήτηση.Τί την ήθελα;;Διαβάζω και δεν το πιστεύω..Άργησα να πω καλό ταξίδι..ίσως και να μην πρέπει κιόλας.Θα μείνει ζωντανός μέσα στη μουσική που μου άφησε, κάποια cd δέκα χρόνια πριν..Λυπάμαι