Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Ο ΤΑΞΙΤΖΗΣ

Ήταν μία καταστροφή। Το σπίτι που είχε στην πόλη το πούλησε. Ένα χωραφάκι που είχε από την γιαγιά τη Μάρμω, το πούλησε. Είχε πάρει και δάνειο όλα για τη «μεγάλη επένδυση». «Θα με θυμηθείς» του είχε πει ο ξάδελφος του ο Μήτσος. «Θα βρούνε, λεφτά, περιουσία και τα’ αγκόνια σου».

Στην αρχή όλα πήγαινα καλά. Βρήκε κι ένα σπίτι μικρό στο κέντρο της πόλης στο ενοίκιο. Μετά από κανένα χρόνο αρρωσταίνει ο γιός έπρεπε να κάνει εγχείρηση πενήντα χιλιάδες πήγε τα κατάφερε. Μετά ήρθε η γυναίκα κάτι γυναικολογικά προβλήματα στη αρχή. «Καρκίνος» του είπαν. Πάγωσε. Θα την άφηνε; Πήγε λάδωσε την εγχείρησαν και δύο φορές την εβδομάδα την πήγαινε για χημειοθεραπεία εκτός της πόλης γιατί το δικό τους το νοσοκομείο δεν μπορούσε. Εκεί γονάτισε. Δεν πειράζει σκέφτηκε θα βρουν περιουσία τα παιδιά.

Ώσπου έσκασε η «απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων». Έμαθε ότι είναι ένας «ταξιτζής», χωρίς όνομα που όλοι του έκαναν χάρη που υπάρχει, αλλά δεύτερης κατηγορίας άνθρωπος, κακός. Πήγε κι αυτός με τον ξάδελφο στα Τέμπη, έκλεισαν το δρόμο εκτός της Πέμπτης, που πήρε πάλι την γυναίκα του για χημειοθεραπεία. Το ίδιο θα κάνει και την Τρίτη – άμα χρειαστεί.

2 σχόλια:

THE LONELY SKIPPER είπε...

παντως δεν ειναι ετσι απλα τα πραγματα και λυρικα φιλε δεν ειναι μονο ο ταξιτζης που παλευει γενικα στην ζωη αυτος πουλησε γιατι ειχε στοχο την πλεονεξια του κερδους αυτα στην ζωη αλοιμονο πληρωνονται τωρα ισως να μην εχει ουτε σπιτι αλλα και χωραφι να βαλει κατι να φαει

VARALIS είπε...

Να σε ευχαριστήσω για την επίσκεψη, κατ, αρχάς.
Δεν πρόκειται για ενα δοκίμιο η μια μελέτη αλλά για μια μικροιστορία. Μας έχουν συνηθίσει από ένα επι μέρους γεγονός να βγάζουμε γενικά συμπεράσματα και με μια φασίζουσα νοοτροπία να γενικεύουμε. Με αυτή την νοοτροπία μεγαλώσαμε (για το εαυτό μου μιλάω για σένα δεν ξέρω) Την έγραψα λοιπόν για να θυμίσω οτι και εκεί υπάρχουν ιστορίες ανθρώπων και οτι στην πολιτική θα πρέπει να βλέπεις ανθρώπους και όχι νούμερα. Δεν διαφωνώ με αυτό που γράφεις. Πιστεύω οτι η πολιτεία αυθαίρετα δημιούργησε πλουτισμό αφήνοντας να πουλιέται ένα δημόσιο αγαθό που είναι η άδεια ταξί για να δημιουργήσει ένα άλλο μαγαζάκι τους ταξιτζήδες που μπορούν να εκβιάζονται με την ανεχόμενη αυτή παρανομία του πλουτισμού. Πίσω όμως από τα μαγαζάκια, τις παρανομίες, την πλεονεξία του κέρδους που σημαίνει απουσία ψυχής υπάρχει αυτός ο άγνωστος άνθρωπος που μακάρι να τον γνωρίσουμε κάποτε. Σε ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο κι αφησες το σχόλιό σου.