Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΦΟΓΚ ΚΑΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ



Ούτε λέξη να πω: Καβουρδίζω λόγια όσα είπαμε γιατί στο καψιμί του χάρου όλα επιτρέπονται: Ο Γιάννης λέει «πάει». Ποιος είναι αυτός; Τι είναι αυτοί οι παράξενοι που μιλάνε με τις λεξούλες, τρέχουνε στην εθνική της γλώσσας και σταματάνε μονάχα σε κάτι επιρρήματα και χάνονται σε ουρανούς με τόνους δασείες, ψηλές χωρίς κανένα δάσκαλο , με λίγα μόνο φωνεντάκια όσα δεν μπορεί να προφέρει το μπουκωμένο στόμα; Ποιοι είναι αυτοί που «δύσαιτο ηέλιος σκιώονται δε πάσαι αγυιαί» και αμέσως δύει ο ήλιος και σκιάζονται τα δρομάκια κι οι παράδρομοι σε κείνο του βουνό που παρ’ όλα που ήταν δίπλα σου, δεν το είδες ποτέ κι έφτασε ένας Όμηρος χιλιάδες χρόνια πριν να στο φωτίσει;

Γνώρισα μόνο τον κύριο Φόγκ που ήθελε να πάει διακοπές κι από τότε ξαναείδα την θάλασσα ως μια υπέρτατη δυνατότητα λήθης του σώματος. Κι ως θετικό στοιχείο κατανόησα ότι δεν είμαι ψάρι . Εκτοτε κινούμαι πάντοτε λάθρα μες στην ομίχλη της, Που να πηγαίνω άλλωστε, που να πηγαίνουμε;

Δεν υπάρχουν σχόλια: