Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Μ. ΤΡΙΤΗ ... ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ


Με λένε πιάτσα, πόρνη δεν έχω όνομα. Μένω στα δόντια ενός σκυλιού που με αντέχει. Μια τρομαγμένη πλατεία είμαι πάνω στους λόφους που δεν έχει έρωτα μόνο κουρέλια της μεγάλης νύχτας. Μέτρησα χρήματα για το κορμί μου και την ψυχή μου και μου δώσαν πίσω μία πληγή να περιφέρω ουρανό.


Και τα παιδιά μου τα γυμνά μου παιδιά ένα πακέτο από αστέρια, δεν ήθελα. Με αγόραζαν και με πουλούσαν ξεσπώντας στο κορμί μου την μοναξιά του κόσμου. Μια μοναξιά έγινα. Η μοναξιά έγινα χυμένη στην πλατεία του αφόρετου έρωτα που πόθησα. Η μοναξιά έγινα πάνω σε ξεχασμένα αυτοκίνητα που σκούριασαν την εθνική. Χώρεσα τόσες μοναξιές όσες φωνές χωράει μια πιάτσα.

Με λένε πιάτσα και περιμένω το λόγο που θα έχει μάτια μεγάλα. Το λόγο που θα έχει χίλια παιδιά μες στην καρδιά του, μιαν άνοιξη με ένα μεγάλο ουρανό. Ν’ αγκαλιάσει τα όνειρα να ξαναγίνω η Κάρμεν, η Καρολίνα, η Μάρθα, η Τζένη, η Τατιάνα, η Μαρία να με λένε και πάλι Μαρία। Μεγάλη θάλασσα των αφανών.

Γιώργο Μίχο με την ξεχωριστή σου ευαισθησία σε ευχαριστώ।

http://giorgosmixos.blogspot.com/2011/04/blog-post_3734.html


Δεν υπάρχουν σχόλια: