Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

ΚΙ ΑΚΑΡΤΕΡΕΙ....




Υπερβολή των ημερών; Η συνεχόμενο θέατρο όπου το υποκείμενο για πρώτη φορά στην ιστορία του Θεάτρου είναι απών και μένει μόνο ο μηχανισμός ως τέρας μυθιστορήματος του Κάφκα; Κάποιος , κάπου άλλου - το μνημόνιο - επιβάλλει και κάποιοι που εμείς ψηφίσαμε για άλλη όμως αιτία και για άλλους λόγους είναι υποχρεωμένοι να υπακούσουν. Δηλαδή καταργείται το σύνταγμα; Μήπως έχουμε περάσει σε ένα άλλο είδος διακυβέρνησης της χώρας; Γιατί βγαίνουν οι υπουργοί και κλαίνε στα παράθυρα; Ποιος θα δάνειζε σε έναν κλαμένο πρόσωπο χρήματα; Για την Μικρασιατική καταστροφή για παραδειγματισμό οδηγήθηκαν 6 άτομα στο εκτελεστικό απόσπασμα; Τι είδους δικαιοσύνη θα αποδοθεί εδώ ή δεν υπάρχουν ευθύνες; Αλλά οι ερωτήσεις είναι μέσον κοινωνικοποίησης δεν επιδέχονται απαντήσεις. Πάνω απ' όλα να κρατηθεί ο μηχανισμός του θεάτρου, η αυτομάγευση. Ο Νάρκισσος που βλέπει το είδωλο του και το ερωτεύεται. Γιατί το μόνο άνοιγμα που μπορεί να κάνει προς τον άλλον είναι αυτό το είδωλο. Έτσι και ο μηχανισμός της εξουσίας αναγνωρίζει μόνο τον ίδιο του μηχανισμό. Έτσι η κυβέρνηση στο μνημόνιο πριμοδοτεί τις τράπεζες με 30 δισεκατομμύρια γιατί αυτό είναι το ειδωλό της και από την άλλη κόβει τα 150 ευρώ στον συνταξιούχο γιατί αυτός είναι πράγμα res. Την ίδια ώρα οι άλλοι εαυτούληδες "φυγάδευσαν" από τις τράπεζες 20 δισεκατομμύρια ευρώ και για αυτό το λόγο παρ' όλη την βοήθεια οι τράπεζες υποβαθμίζονται. Οι πλούσιοι έχουν βγάλει πλέον τα χρήματά τους έξω. Οι λιγότερο πλούσιοι τα έχουν μετατρέψει σε λίρες. Η κυρίαρχη και εδώ αξία είναι ο εαυτός μου. Η προσωπική σωτηρία. Δηλαδή η αξία που γέννησε αυτή την κόλαση δεν την αμφισβητεί κανένας.

Το ψέμα συνεχίζεται επι της οθόνης και προς το παρών εμείς τα υποκείμενα της ιστορίας έχουμε μείνει παγωμένοι γιατί αν εξεγερθούμε θα χαρούν οι άλλοι που έχουν ποντάρει στην καταστροφή της Ελλάδος αν δεν εξεγερθούμε τότε χαίρονται οι δικοί μας κυβερνώντες που μαζί με όλα τα κόμματα της λεγόμενης αντιπολίτευσης συνεχίζουν τις προσπάθειες αυτής της συνεχούς αδιάλειπτης δίψας για εξουσία και για χρήμα…

Κι ακαρτέρει κι ακαρτέρει φιλελεύθερη λαλία το' να κτύπαε τάλλο χέρι από την απελπισιά.


Δεν υπάρχουν σχόλια: