Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Η ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Δεν ερωτήθηκε ποτέ.
Οταν ήταν μικρός γιατί δεν είχε το δικαίωμα. Οταν μεγάλωσε κάπως ήρθε ο στρατός και εκεί δεν πρέπει να ρωτάς. Μετά ήρθε η δουλειά που απαγορεύεται να έχεις διαφορετική γνώμη από τον προίστάμενό σου. Τελευταία του είχαν δώσε το δικαίωμα να κάνει επιλογές. Μπορούσε α) να διαλέγει όποιο κανάλι ήθελε (αλλά είχαν τα ίδια ακριβώς πράγματα) β) να διαλέξει ανάμεσα σε οποιο τυχερό παιγνίδι θεωρούσε οτι θα του φέρει κέρδη

Υποβιβάσαν σιγά σιγα την έννοια του ανθρωπου από ον με θεική καταγωγή σε μια σκιά που μπορεί να προβληθεί, να εξαφανιστεί, να σκοτωθεί αρκεί να φέρνει κέρδος. Η μόνη λέξη που κυριάρχησε και κυριαρχεί είναι η λέξη "κέρδος". Σε αυτή στήσαμε όλη την μεταπολεμική μας ζωή.
Με μια τεράστια ευκολιά πετάξαμε για μια πιστωτική κάρτα οσες αξίες συντήρησαν τον λαό αυτού του τόπου για περισσότερα από 2500 χρόνια. Ειπαμε ψέμματα, παίξαμε με τις λέξεις, θελήσαμε να διαχωρήσουμε τους ανθρώπους σε "χρήσιμους" και "άχρηστους". Ηρθε όμως η στιγμή της πληρωμής. Προς το παρών είναι η πληρωμή των χρημάτων αργότερα πιστεύω οτι θα πληρώσουμε και για τα εγκλήματα που κάναμε στην μικρή ζωή του τελευταίου - κατά την γνώμη μας - ανθρώπου, που ίσως να είναι τα όνειρα που κάναμε παιδιά, που θα ζητήσουν μια μέρα την δική τους εκδίκηση.


"Στην οδό Αιγύπτου ―πρώτη πάροδος δεξιά―
Τώρα υψώνεται το μέγαρο της Τράπεζας Συναλλαγών
Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως.
Και τα παιδάκια δεν μπορούνε πια να παίξουνε από τα τόσα τροχοφόρα που περνούνε.
Άλλωστε τα παιδιά μεγάλωσαν, ο καιρός εκείνος πέρασε που ξέρατε
Τώρα πια δε γελούν, δεν ψιθυρίζουν μυστικά, δεν εμπιστεύονται,
Όσα επιζήσαν, εννοείται, γιατί ήρθανε βαριές αρρώστιες από τότε
Πλημμύρες, καταποντισμοί, σεισμοί, θωρακισμένοι στρατιώτες·
Θυμούνται τα λόγια του πατέρα: εσύ θα γνωρίσεις καλύτερες μέρες
Δεν έχει σημασία τελικά αν δεν τις γνώρισαν, λένε το μάθημα οι ίδιοι στα παιδιά τους
Ελπίζοντας πάντοτε πως κάποτε θα σταματήσει η αλυσίδα
Ίσως στα παιδιά των παιδιών τους ή στα παιδιά των παιδιών των παιδιών τους.
Προς το παρόν, στον παλιό δρόμο που λέγαμε, υψώνεται Η Τράπεζα Συναλλαγών
―εγώ συναλλάσσομαι, εσύ συναλλάσσεσαι αυτός συναλλάσσεται―
Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως
―εμείς μεταναστεύουμε, εσείς μεταναστεύετε, αυτοί μεταναστεύουν―
Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει, έλεγε κι ο Ποιητής
Η Ελλάδα με τα ωραία νησιά, τα ωραία γραφεία, τις ωραίες εκκλησιές

Η Ελλάς των Ελλήνων."
Μ. Αναγνωστάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια: