Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

ΠΡΙΟΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Αυτή η παραδοξότητα, της οποίας τώρα υφιστάμεθα τις τελευταίες και τραγικότερες συνέπειες, υπήρξε απόρροια δύο δυναμικών και ανηθικων παραγόντων: του χρήματος και του ορθολογισμού. Μέσω αυτών, ο άνθρωπος κατακτά την κοσμική εξουσία. Αλλά - κι εδώ βρίσκεται η ουσία της όλης παραδοξότητας - αυτή η κατάκτηση επιτυγχάνεται μέσω της αφαίρεσης: από τη ράβδο του χρυσού στο clearing, από το μοχλό στον λογάριθμο. Η ιστορία της ολοένα και αυξανόμενης κυριαρχίας του ανθρώπου στο σύμπαν του σηματοδοτεί επίσης και την ιστορία των διαδοχικών εκπτώσεων. Ο σύγχρονος καπιταλισμός και οι θετικές επιστήμες αποτελούν τις δύο όψεις μιας και μοναδικής πραγματικότητας, χωρίς συγκεκριμμένες ιδιότητες. Μιας αφαιρετικής φαντασμαγορίας της οποίας επίσης μέρος αποτελεί ο άνθρωπος αλλά όχι πλέον ο συγκεκριμένος άνθρωπος, ο μεμονωμένος, αλλά ο άνθρπωος μάζα, αυτό το παράξενο ον με το ανθρώπινο ακόμα παρουσιαστικό, με μάτια και θρήνους, φωνή και συναισθήματα αλλά στην πραγματικότητα γρανάζι ενός γιγάντιου, ανώνυμου μηχανισμού. Αυτό είναι το αντιφατικό πεπρωμένο του αναγεννησιακού ημιθέου που διεκδίκησε την ατομικότητά του και που περήφανος ξεσηκώθηκε ενάντια στο Θεό διακυρήσσοντας την επιθυμία του για κυριαρχία και αλλαγή των πραγμάτων. Αγνοούσε φαίνεται πως ακόμα κι αυτός ο ίδιος θα κατέληγε να μετατραπεί σε πράγμα….
Ernesto Sabato "Πριν το τέλος"

Δεν υπάρχουν σχόλια: