Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΦΟΒΟΥ



Λέει ο Κρισναμούρτι :

Ο φόβος υπάρχει όχι μόνο σε συνειδητό επίπεδο, αλλά και βαθιά στο υποσυνείδητο. Υπάρχει ο φόβος που μας είναι οικείος και τον οποίο έχουμε συνηθίσει. Υπάρχει επίσης ο βαθύτερος φόβος, ο κρυμμένος, ο καλυμμένος. Είναι δυνατόν να απελευθερωθούμε από όλους μας τους φόβους;

Για να το καταλάβουμε αυτό, πρέπει να κατανοήσουμε ολόκληρο το περιεχόμενο της συνειδητότητας. Πρέπει να κατανοήσουμε τη συνειδητότητα όχι σε σχέση με κάποιον – είτε αυτός είναι άγιος, δάσκαλος ή οτιδήποτε άλλο.

Πρέπει να κατανοήσουμε, ο καθένας για τον εαυτό του, τη συνειδητότητα που «είμαι εγώ» - όχι σε σχέση με ό,τι έχω μάθει από κάποιο βιβλίο ή από αυτά που μου έχουν πει. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να παρατηρήσω τον εαυτό μου.


Οι μέρες μας είναι γεμάτες από φόβο. Η τρομολογνεία των Μέσων εκδηλώνεται σε εκείνο που είναι υποννοείται και δεν εκδηλώνεται. Δεν εκδηλώνεται στα τροχαία γιατι αυτό πρώτον είναι ορατο και δεύτερον μπορεί να μείωνε τις πωλήσεις των αυτοκίνητων. Εκδηλώνεται σε ιούς που δεν βλέπουμε κι έτσι μπορούμε να μεγαλώσουμε τον τρόμο από αυτές. Γιατί ο αόρατος ιός ανακαλεί τους φόβους από το ασυνείδητο που μας καταλαμβάνουν απόλυτως. Οσο ο τρόμος καλλιεργείται τόσο αυξάνει η κατανάλωση καθώς οποιαδήποτε ελπίδα καταστρέφεται. Οι μέρες μας ιδίως αυτός ο χρόνος που διανύούμε έχει γεμίσει από φόβο. Φοβόμαστε για τα παιδιά μας, αυτά που τρώνε, τα σχολεία που πηγαίνουν, αυτούς που συναντούν, αυτά που θα ζήσουν. Φοβόμαστε για την δουλειά που θα χάσουμε, για το μέλλον που διαγράφεται άσχημο (όπως πάντα λένε τα Μ.Μ. Ε.), για τον καρκίνο, για το έμφραγμα, και τώρα φοβόμαστε για μια γρίππη που συζητούν από το καλοκαίρι που δίνει θύματα που δεν βλέπουμε που μπορεί να έχουμε αρρωστήσει και δεν έχουμε δει συμπτώματα. Φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε στο δρόμο για να μην μας ληστέψουν, μην μας σκοτώσουν, μην βιάσουν τις γυναίκες, μην μας τρακάρουν μεθυσμένοι από τα τσιπουράδικα και απο τα μπαρ. Φοβόμαστε να ερωτευτούμε, να μιλήσουμε ο ένας τον άλλον, να πούμε "καλημέρα", γιατί μπορεί να είναι παρεξηγήσιμο. Φοβόμαστε να ονειρευτούμε γιατί η εποχή μας θέλει καλούς καταναλωτές. Το μόνο που δεν φοβόμαστε είναι να καταναλώσουμε Μας προτρέπουν οι διαφημίσεις οτι για όλα τα πράγματα υπάρχει μια πιστώτικη κάρτα. Οποιος καταναλώνει δεν φοβάται. Για αυτό δουλεύουμε να για να βγάλουμε περισσότερα για να μπορούμε να καταναλώνουμε. Μας φαίνεται αδιανόητο το γεγονός ενός ανθρώπου που δεν έχει πιστωτική κάρτα, δεν πηγαίνει ταξίδια και δεν καταναλώνει.
Και φτάνει η μέρα μπαίνουμε στο σπίτι και λέμε "ευτυχώς δεν πάθαμε τίποτα σήμερα"
Είμαστε αυτοί που επιβίωσαν της μέρας, αλλά δεν πειράζει εφ' οσον έχουμε την πιστωτική θα μπορέσουμε κι αυριο να φορέσουμε το χαμόγελο της κατανάλωσης και να ενταχθούμε στο ξέφρενο πλήθος που δεν παράγει απολύτως τίποτα. Μας είναι αδύνατο πια να μπορέσουμε να μείνουμε σε ένα δωμάτιο μόνοι. Δεν ανεχόμαστε ούτε καν τον εαυτό μας που τον τεμαχίζουμε σε ανούσιες υποχρεώσεις.
"κόψε από δω κόψε από κει έγινε η ζωή μας οικόπεδο" που έλεγε ο Δημητριάδης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: