Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΙΡΕΣ



Αντιλαμβάνομαι, είπε, οτι πρόκειται για θεατρική παράσταση. Κάποτε, κάπου θα μου είχαν δώσει έναν ρόλο. Δεν θυμάμαι, βέβαια τι μου είπαν. Δεν ξέρω τι έχω να πω στην επόμενη ατάκα αλλά είμαι σίγουρος οτι παίζω πολύ καλά αυτόν τον ρόλο. Τον ίδιο ρόλο επιθυμώ να παίξουν και τα παιδιά μου. Βέβαια η ευχή μου είναι να βγω έξω από το έργο. Να βγω από την σκηνή και κάποια στιγμή να είμαι εγώ. Το ξέρω οτι είναι δύσκολο γιατί στην σκηνή γεννήθηκα και εδώ έμαθα να ζώ. Στη σκηνή βρήκα τους άλλους και μαζί μάθαμε να βρισκόμαστε χωρίς να είμαστε στην πραγματικότητα. Θα ήθελα να βγω από την σκηνή. Δεν ξέρω το πως και το φοβάμαι.
Τα χρόνια πλέον έχουν δυσκολέψει αφάνταστα. Παλιά υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι που ήξεραν όπως κι εγώ οτι συνεχίζουμε τους ρόλους μας κι οτι η πραγματική ζωή είναι αλλού. Τώρα όσο περνάει ο καιρός οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σίγουροι οτι το θέατρο είναι η αλήθεια. Και για αυτή την αλήθεια είναι ικανοί να πεθάνουν. Μοιάζουν με τις ψείρες που κολλήσανε πάνω σε ένα γουρούνι και χαίρονται που βρήκαν ένα μέρος να μείνουν. Και πανηγυρίζουν που έχουν ένα σπιτάκι με μια αμέτρητη πισίνα για να επιδεικνύονται στις άλλες ψείρες. Ξεχνούν όμως οτι οι γιορτές θα πλησιάσουν και ο χασάπης θα κόψει το λαιμό του γουρούνιου και θα κάψει το δέρμα του.
Οταν η παράσταση τελειώσει που πάει το έργο;


Δεν υπάρχουν σχόλια: