Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Il suonatore Jones



Sciogliere l’ io dal tempo

Liberarmi dai fantasimi pesanti

gli uomini le donne e glli assenti

conoscere la presenza

durante l’ eterno

prima che venga il sonno

e l’ obblio

(Λιώνοντας το εγώ από τον χρόνο

να ελευθερωθώ από τα βαριά φαντάσμτα

των ανδρών, των γυναικών και των απόντων

να γνωρίσω την παρουσία

στο αιώνιο

πριν έρθει ο ύπνος

κι η λησμονιά ) Γ. Σαραντάρης (μετ. Ν.Β)

Εκ των πραγμάτων η διαρκής απουσία είχε συνηθίσει στην έλλειψη. Άλλωστε ο κόσμος του διακρίνονταν για την εικονικότητά του. Έσκυβε μες στη λέξη «νερό» να ξεδιψάσει. Το γεγονός ότι τα χείλια του ήταν πάντα ξερά δεν τον έφερνε σε απελπισία αλλά ζητούσε την πηγή εκείνη των απόντων. Είχε αποτινάξει από πάνω του κάθε βεβαιότητα καθώς παρατηρούσε ότι οι πράξεις του έβρισκαν τον απέναντι τοίχο και γυρνούσαν ανεπίδοτες. Κάθε προσπάθεια εξεύρεσης στο διαδύκτιο μιας ανάσας μόνο που να αντέχει το σκοτάδι της νύκτας ήταν πάντα ανεπιτυχής. Έτσι έμαθε να ζει με το παρελθόν του αδάγκωτο και ανερμήνευτο.. Αυτό το έγραψε με επιτυχία ένας ποιητής και το μεταφέρω όχι για να περιγράψω την εικόνα αλλά για να αποδώσω στις λέξεις τη σημασία της τροφής, που είναι αλλαγή, που είναι συναλλαγή και εν τέλει επικοινωνία.

¨Μια μέρα λιόχαρη

θα πάρουμε ένα απόγευμα μονάχα για μας

θα φύγουμε οπουδήποτε

και μακριά απ’ όλους απ’ όλους κρυφά

θα εξευτελίσουμε τις ώρες μας όπως θέλουμε. (Γ. Σαραντάρης)


Δεν υπάρχουν σχόλια: