Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ;



Τώρα τα Χριστούγεννα οι μη χριστιανοί γιορτάζουν ή δεν γιορτάζουν; Αν γιορτάζουν είναι σαφέστατα χριστιανοί. Αν δεν γιορτάζουν το θέμα έχει καλώς. Δεν πιστεύω. Δεν γιορτάζω. Αν γιορτάζω όμως κάτι γιορτάζω. Γιορτάζω την γέννηση κάποιου που θεωρώ σημαντικό και θέλω να του μοιάσω.
Ωραία. Ο Χριστός για τους Χριστιανούς δηλαδή για αυτούς που γιορτάζουν ήταν (είναι) ο γιος του Θεού, που γεννήθηκε σε μια φάτνη. Και ως Θεός επέλεξε να γεννηθεί σε μία φάτνη.. Έζησε μια απλή ζωή, καθημερινή και κατά την διάρκεια της διδασκαλίας του και σε ολόκληρη την επίγεια ζωή του δεν κατείχε απολύτως τίποτα. Η παρουσία τον στον κόσμο έγινε για να πάρει στα χέρια την ανικανότητα του ανθρώπου να ενωθεί με το Θεό (αυτό που θεολόγοι λένε «αμαρτία») και ως Θεός και τέλειος άνθρωπος να κάνει το αδύνατο δυνατό. Για αυτό έμεινε ξένος του κόσμου. Η καρδιά του άλλου ήταν το σπίτι του. Δέχτηκε κάθε άνθρωπο όπως ήταν χωρίς ποτέ του να κάνει κριτική. Αυτός ο ξένος που έζησε ανάμεσα σε ξένους και αγάπησε όλους τους ξένους ήταν έτοιμος να αγκαλιάσει οποιονδήποτε ξένο. Γι αυτό συγχώρεσε ακόμα κι αυτούς που τον σταυρώνανε γιατί ήξερε πως κι αυτοί ήταν ξένοι. Αυτός ο ξένος που τα μόνα βαριά λόγια που είπε ήταν για αυτούς που υποκρίνονταν, για αυτούς δηλαδή που άλλα πιστεύουν και άλλα κάνουν. Για αυτόν τον Χριστό μιλάμε. Δεν μιλάμε για κάποιον άλλον Χριστό. Αυτός γεννιέται, όχι ένα στρουμπουλό ροζ αγοράκι σε ένα πολυκατάστημα. Αυτός που αγκάλιασε τον κόσμο και του έδωσε μια καινούργια ματιά. Αυτός που αγκάλιασε τον άνθρωπο και του έφερε στη θέση τη δική του κατά χάρη Θεός, συν-υπεύθυνος για την δημιουργία ολόκληρη.
Όσοι γιορτάζουν, λογικά, θα πρέπει να θέλουν να γίνουν σαν αυτόν. Όχι σαν κάτι άλλο. Κι όποιος είναι κάτι άλλο δεν μπορεί να πιστεύει σε αυτόν, πιστεύει σε κάποιον άλλο.
Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Απλώς μέσα στην προσπάθεια να βρούμε μια επαρκή δικαιολογία στην επιούσια χλιδή μας είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε μια ολόκληρη θεολογία. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ολόκληρες σχολές στήθηκαν για να δικαιολογήσουν την απίθανη στάση μας.
Για όσους που προσπαθούν να μάθουν (σαν και μένα) τι γιορτάζουν αυτοί που γιορτάζουν: Καλά Χριστούγεννα.

2 σχόλια:

sobraluz είπε...

Γιορτάζουμε για να αντέξουμε τον κομφορμισμό και την αναγκαστική χαρά. Γιορτάζουμε γιατί καλύπτουμε την απουσία νοήματος. Γινόμαστε λοιπόν α-νόητοι. Και ζούμε.

sobraluz είπε...

Και πάντως, Καλή Χρονιά!