Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

H ΝΕΟΤΗΣ ¨Η ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ




Όπου ‘χει σίδερο στην ώρα και υπομένει. Όχι της ύβρεως αλλά του αδιάφορου πως; Ταξίδι στους ίδιους δρόμους με άλλα πρόσωπα ο Γιάννης, η Μυρτώ, η Σταυρούλα κομπασμοί του ανεπιβεβαίωτου. Κλονιζόμαστε όταν.. Όταν ο κήπος αρχίσει να μην είναι η κατοικία της καρδιάς μας.. Τα ρέστα βολεύονται σε βελούδινες καρέκλες, όπως το πάθος μια συγκεκριμένης εποχής, που θέλει ούτως η άλλως να ονομάζεις «η νεότης». Μόνο μια στιγμή

Δεν υπάρχουν σχόλια: