Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2008

ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ



Της Κυριακής ο αρχαιότερος λυγμός μοιάζει με αστερία θνήσκοντα
καταμεσίς του θέρους.
Σπαράγματα βρίσκονται παντού.
Κοιτάζουν τα δέντρα στα βουνά κι αναρωτιούνται
αν είναι η μοναξιά σ’ όλους τους κόσμους ίδια;
Από ψηλά η Κασσιώπη μιλά για αυτά που πέρασαν.
Μονάχα τα μάτια μας ελπίζουμε να είναι ανοικτά.
Να βλέπουνε τους δρόμους, που δεν τολμήσαμε να πάρουμε, να βλέπουνε τους δρόμους που δεν αναγνωρίσαμε.. Αυτοί οι ωραιότατοι δρόμοι
που δεν τολμήσαμε να πάρουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: