Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΡΑ ..... ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ....



Τώρα που ξέρω πως δεν κερδίζονται οι άνθρωποι ή έστω κι ένα κορίτσι με σκέτες λέξεις, παρά μόνο με αίμα. Τώρα που καταλαβαίνω πως δεν γίνεται να φτάσεις στο ποίημα από διαβάσματα και μόνο, σε ένα κάποιο επίτευγμα, με χαμομήλια. Αστους να νομίζουνε αυτοί που μάτωσαν στις παρανυχίδες μονάχα και βγάζουν κραυγές "Ωχ ωχ Αιμορραγώ σ' ολο το σώμα" "Κάλπες, αφού πρόκειται για το δείχτη του αριστερού σας χεριού. Ποιό όλο το σώμα σας;" Γι αυτό και γράφουν νερόβραστα ποιήματα, πιπιλίζουν ονόματα με θαυμασμό και προσπαθούν να μοιάσουν κάποια πρότυπά τους χωρίς να περάσουν μέσα από την φωτιά και την κόλαση που προϋποθέτει το ποιήμα. Εμ δε γίνεται;

Μάριος Χάκκας. Ο μπιντές και άλλες ιστορίες, εκδ. Κέδρος.

1 σχόλιο:

epikuros είπε...

Νίκο Βαραλή καλώς σε βρίσκω.Να προσυπογράψω με τα δύο μου χέρια το κείμενο που διάλεξες να συνοδεύσει το τρυφερό περιεχόμενο μιας σκληρής ιστορίας. Ευχαριστώ.