Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008

Η ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΑΣ



Μετά από καλοκαιρινή ραστώνη, η επάνοδος. Κυρίαρχη συζήτηση «οι διακοπές» «πήγες διακοπές» «θα πας διακοπές» «πως τα πέρασες τις διακοπές» «τελείωσες τις διακοπές». Και αυτοί που εργάζονται βρίσκονται κάτω από αυτό το πρίσμα. Αισθάνονται να μειονεκτούν ως άνθρωποι που δεν μπορούν να πάνε διακοπές. Και αυτό συμβαίνει για λόγους οικονομικούς. Κάτι τα δάνεια, κάτι το «όλα σε ένα νοικοκυρεμένα» δεν υπάρχει πλέον περιθώριο. Δημιουργήθηκαν έτσι οι νέο-σκλάβοι, οι οποίοι υπέγραψαν οι ίδιοι την εθελούσια δουλεία τους. Βέβαια δίνεται η δυνατότητα το «διακοποδάνειο», το οποίο πηγαίνει το μεγαλύτερο μέρος να ξεχρεώσει τις προηγούμενες οφειλές και κατά δεύτερον να αφήσει κάποια περιθώρια καμιάς εβδομάδας σχόλης.
Και γιατί είναι τόσο αναγκαίες οι διακοπές; Μα για ένα απλό λόγο. Η καθημερινότητα είναι η χειρότερη δουλεία που έχει εμφανισθεί ποτέ στην ανθρωπότητα. Αν οι δούλοι ζούσαν με τις σημερινές συνθήκες τότε θα είχαμε κάθε μέρα Σπάρτακους. Η διαφορά είναι, όπως είπαμε ότι την δουλεία την επιλέγουμε μόνοι μας, ενώ τότε ήταν επιβεβλημένη. Οι διακοπές είναι η ψευδαίσθηση της ελευθερίας, που κανονικά θα έπρεπε να απολαμβάνουμε ως ελεύθεροι άνθρωποι.
Κατ’ τα άλλα σήμερα ορατές θα είναι οι Περσίδες που θα πέσουν από τον ουρανό. Αλλά επειδή έχουμε ξεχάσει να παρατηρούμε λίγοι θα δούνε τα αστέρια να πέφτουν σαν βροχή. Και θυμάμαι παλιά μας έλεγαν να κάνουμε μια ευχή. Τώρα το καταλαβαίνω ότι είχαν δίκαιο αν προλάβεις να κάνεις μια ευχή την ώρα που βλέπεις το αστέρι να πέφτει τότε αυτή η ευχή είναι η αληθινή.
Ας είναι…

Δεν υπάρχουν σχόλια: