Τετάρτη, 14 Μαΐου 2008

LA VITA E BELLA



Κι ήρθε το βράδυ προσθέτοντας ένα επικό κίτρινο στα φύλλα.
Τα παιδιά βρήκαν στην πλατεία ένα πεζούλι ξεραμένο Σεπτέμβριο
και φύγανε ουρλιάζοντας προς τη μεριά του φεγγαριού.
Κι ήρθαν γυμνόποδες από την Ελευσίνα φέρνοντας ένα κόκκο πεθαμένο σιτάρι.
«Αυτός ο κόκκος, μας είπαν, μπορεί να ξαναφέρει την παρθενία στο βλέμα»
Τριγύριζαν όλη τη νύχτα σαν τα σκυλιά το πρωί χάθηκαν.
Τα παιδιά μαζεύτηκαν πάλι το πρωί στα σχολεία
κι όλα είχαν μια σελήνη στα μάτια
κι ο δάσκαλος πολεμούσε όλη μέρα να κρατηθεί μακριά από το φως
που είχε πλημμυρίσει τα φωνήεντα.

Στην παραλία τα φορτηγά κοιμόντουσαν σαν καροτσάκια από μωρά
κι ομίχλη πήγαινε φορτώνοντας μια μέρα γύψινη.
Τα τσιπουράδικα σε στάση προσοχή κραδαίνοντας χταπόδια
και στη θαλάμη τους ένας μικρός αμφιτρύωνας περίμενε νυσταγμένος.
Εδώ θα σταματήσουμε

Και στο σπίτι τα φώτα σβηστά. Τα παράθυρα κλεισμένα απ’ τον αέρα
που φέρνει πάχνη του βουνού, μεγάλα όνειρα στα πεζούλια γεμάτα με σταγόνες.
Τα μάτια του βουνού είναι παγωμένα απ’ τον Δεκέμβρη
κι οι παραλίες μέσα τους, έρημες
Έτσι γερνάνε τα σύννεφα, πτωχεύουνε.

Τώρα που κάθονται όλοι και περιμένουν την έλευση ενός πουλιού για να γεμίσει τις ώρες με κάτι καινούργιο, κάτι πρωτοφόρετο κοιτάζω τα κουρέλια των λέξεων και βλέπω το βλέμμα του πατέρα πίσω από τις ανεμώνες μήνα Μάη ήτανε και Πάσχα.
Ανθίζανε τα ρείκια κι ένα ποτάμι ξυπνούσε μέσα την προσμονή του καινούργιου αυγού, θα ανθίσει ο σπόρος. Κι όταν έκλεισαν τα μάτια είδα την παλιά εικόνα να ραγίζει και να χύνονται στιγμές κάτω στο πάτωμα. Κι εγώ δεν θα ήμουν ο ίδιος. Θα περπατούσα στην ίδια όχθη με τον θάνατο, θα μάζευα μούσκλια τις Κυριακές, στα σα εκ των σων, και θα ανακάτευα φωνήεντα. Μην και ξανάρθει ένα καλοκαίρι πιο βατό. Με σεντόνια στην άκρη της νύκτας, να ρθει το καλοκαίρι. Με καρπούζια γεμάτα θάλασσα και βλέμματα ακραία. Με παγκάκια γεμάτα νοτιάδες και βουνά πράσινα. Με το λίγο της ρίγανης αφημένης στην πλάτη των κυμάτων και πίσω τους ένας αφρός γεμάτος πεύκα. Κι ένα ευ λίγης μυρτιάς να ξεφεύγει από τα κατάστιχα και να τριγυρνάει θωπευτικά μέσα στους θερινούς κινηματογράφους.



Δεν υπάρχουν σχόλια: