Σάββατο, 31 Μαΐου 2008

Ηλιέλαιο κ.ά.: Να προσέχουμε τη φούσκα μας

του Δ.Κ.Παπαϊωάννου
Κανένας εν τέλει δεν ξέρει ποια είδη που έχουν σχέση με το ηλιέλαιο, αφορά η απόσυρση. Κι αυτό δείχνει ότι ο ανταγωνισμός, που πλασάρει στην αγορά πολλές διαφορετικές φίρμες προϊόντων με τα τάδε ή τα δείνα ξεχωριστά συστατικά, είναι στην πραγματικότητα μια φούσκα που προστατεύει τη με αθέμιτους όρους κερδοσκοπία μέσα σ' αυτό το ψεύτικο παιχνίδι εικόνας και μορφών. Ολοι από δυο-τρεις προμηθευτές αγοράζουν ηλιέλαιο, από δυο-τρεις παίρνουν στάρι, καλαμπόκι, άλευρα κ.λπ. Μετά, αυτά τα προϊόντα εισέρχονται στο θέατρο του ανταγωνισμού και εμπλουτίζονται με... «διαφορές». Και η τάση; Ολα ν' αυξάνουν στο ψεύτικο παιχνίδι της διαφοράς. Γι' αυτό φαίνεται «παίζουν» τα λάδια στην αγορά, ηλιέλαια και λοιπά σπορέλαια. Επειδή χρειάζεται η παρέμβαση της εμποροβιομηχανίας για να ραφιναρισθούν και επιμελώς να αναμιχθούν σε ένα «φυσικό» χημικό σύνολο. Ακολουθεί μια ατελείωτη βιομηχανία ψευδοεικόνας, που δεν θέλει να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, ανίκανοι και απαίδευτοι μεσάζοντες μιας Ε.Ε. που δεν ξέρει τάχα από πού να φυλαχτεί και αλυσίδες υπεραγορών που ανεβάζουν τις τιμές και που δήθεν δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Κι απ' την άλλη, οι άμεσοι καταναλωτές, εστιατόρια, φαστ φουντ κ.λπ., που δοκιμάζουν εντατικά αυτήν την προηγουμένη ελαιοσύνθεση στις χύτρες και στα τηγάνια του μαγερειού τους και, στην ουρά, εμείς που γοητευόμαστε από την ελκυστική συσκευασία με τη ζωηρόχρωμη μακέτα και το άρωμα υπαίθρου που φαντασιωνόμαστε, όταν προσθέτουμε το προϊόν στο καλάθι μας. Και οι έλεγχοι ανύπαρκτοι, γιατί πότε λείπει ο ελεγκτής, πότε πότε λαδώνεται -με έξτρα παρθένο ασφαλώς- πότε ασθενεί και πότε δεν εργάζεται νύχτα. Τα μεγαλομπακάλικα γίναν μεγαλυσυσκευαστήρια προϊόντων από τον ίδιο προμηθευτή, διαφοροποιούν τη συσκευασία, βάζουν μέσα μπόλικο «αέρα» Αττικής, Μεγαρίδος, Οινοφύτων κ.λπ. και ιδού μια πλουραλιστική αγορά. Αέρα ως διαφορά ετικέτας και προς χαράν του ανταγωνισμού μάς δίνει η συσκευασία. Κι έπειτα έφταιξε ο κ. Φώλιας, που ονομάστηκε αδύναμος κρίκος, έτσι για να δώσουμε ένα όνομα στο χάος, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό είναι ψέμα.
Είναι, δυστυχώς, ο τρόπος που επέλεξε η κοινωνία και η πολιτική των «επαϊόντων», των επιστημόνων της ανάπτυξης και του ελέγχου τού τίποτα, λες και το χάος οικοδόμησε ο κ. Φώλιας, τω όντι, και απαξάπαντες οι προηγούμενοι υπήρξαν αμέτοχοι. Μα, ποια έρευνα κόστους έκανε το νερό του πενηντάρικου να στοιχίζει 170 δραχμές και τον καφέ του κατοστάρικου, χιλιάρικο; Προφάσεις εν αμαρτίαις, λοιπόν, οι επιθέσεις στον εν λόγω υπουργό, ενώ πρόκειται ουσιαστικά για τη μετατροπή μιας κοινωνίας αξιών, άγραφου δικαίου και δεοντολογίας -τουλάχιστον κατά ένα σημαντικό μέρος της- σε κοινωνία του εμπαιγμού, της εκμετάλλευσης και της συνακόλουθης συσσώρευσης τεράστιων κατ' έτος κερδών από αυτές τις πρακτικές, φυσικά μόνο για το προνομιούχο μέρος της. Και πού επενδύονται αυτά; Σε επέκταση των αλυσίδων, εξαγορές και συγχωνεύσεις. Τίποτε κακό σε αυτό. Ομως, τίποτε καλό σ' αυτό για εμάς στη βάση της κοινωνίας; Βέβαιως! Θέσεις ημι-υπο-απασχόλησης, εξαντλητικά ωράρια, ελεεινά μεροκάματα. Α, ναι! Και κοινωνική πολιτική. Βρείτε στο Δίκτυο τις σχέσεις μερικής απασχόλησης /πλήρους απασχόλησης στα μεγαλομπακάλικα, λόγου χάριν. Ενα κάτι σαν μερική 51%, πλήρης 49%, δηλαδή πλήρης, με τη δυνατότητα του νόμου, διαχωρισμός της κοινωνίας.
Εμένα -λέμε- δεν με ενδιαφέρει η πολιτική, δεν ασχολούμαι, σαν να είναι η πολιτική κάτι που δεν υπάρχει ή που, άμα την αρνηθούμε, δεν υφίσταται. Από τη μια, ένας ηθικός ιδεαλισμός και, από την άλλη, η αιμάσσουσα πραγματικότητα. Μόλις τη δούμε, εάν τη δούμε, μας κυριεύει μαζικά μια όψιμη ευαισθησία μαζί με ανησυχία και στηνόμαστε μπροστά στις ηθικίστικες διδασκαλίες και την εξαντλητική περιγραφομανία των πρωινομεσημεριάτικων της τηλοψίας - έχοντας κυριολεκτικά μόνον από απόσταση θέαση των γεγονότων. Διότι, πλέον, δεν είμαστε λύτες προβλημάτων αλλά περιγραφοmaniacs. Και, για να μην καταφύγουμε σε οικονομικοκοινωνιολογικές θεωρίες, μπορούμε να πούμε απλά το του λαού: «Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται». Φυσικά, λόγω απόσυρσης του ηλιελαίου θα αυξηθούν οι τιμές σε αραβοσιτέλαιο, πυρηνέλαιο, βαμβακέλαιο κ.λπ. έλαια. Δεν πά' να βάζει η κυβέρνηση διατίμηση...
Και ποιος το δημιούργησε όλο αυτό; Η αόρατος χειρ της αγοράς. Τώρα θυμήθηκαν οι σοφοί της Ε.Ε., Ντελόρ, Σμιτ, Ντ' Αλέμα, κ.ά., ότι ο Ανταμ Σμιθ έγραψε και άλλα βιβλία εκτός του «Πλούτου των Εθνών». Και εμείς; Α, εμείς! Εμείς, λοιπόν, αν ακολουθήσουμε τη διοικούσα ελίτ, θα περιγράψουμε το πρόβλημα. Αν ακολουθήσουμε την αξιωματική αντιπολίτευση, θα ιδρύσουμε μιαν ανεξάρτητη Αρχή. Αν ακολουθήσουμε το ορθόδοξο αριστερό ρεύμα, θα βγούμε από την Ε.Ε. και θα ελέγχει τα πάντα η κρατική δομή. Αν είμαστε προνοητικοί, θα φυτέψουμε κανέναν ηλίανθο. Με υβριδικό σπόρο ή χωρίς; Αυτό είναι ένα άλλο πρόβλημα.
Πώς καταντήσαμε έτσι τη ζωή μας. Για να 'χουμε ένα ipod ή ένα Mp3 και δυο-τρία κινητά με αναγνώριση και συνεχή πρόσβαση. Τη δυστυχία το κρατούν νεοφιλελεύθερο οικονομικό δόγμα την ονομάζει αναξιότητα και τον φτωχό ή αποκλεισμένο, ανίκανο. Οπως εύστοχα έχει περιγραφεί, «η επανάσταση ζει ανάμεσά μας, και το όνομά της είναι status quo». Ο κόσμος αυτός δημιουργήθηκε από κάποιους που αμφισβήτησαν και στο τέλος η αμφισβήτηση έγινε αστική ή μεγαλοαστική τάξη και σύμβολο αυθεντίας. Ετσι η αστική τάξη «δεν θέλει επαναστατικό οργασμό αλλά αιώνια ειρήνη, ώστε να μπορέσει να κατασταλάξει νηφάλια και ακλεής στο να κάνει λεφτά και οικογένεια», ενώ προσπαθούμε να φτιάξουμε και τα παιδιά μας ομοίως. Δεν είναι τα παιδιά που δεν έχουν όνειρα, είναι η γενιά μας που στερήθηκε τα όνειρά της και επιχειρούμε να τα στερήσουμε και από τους επιγόνους μας. Διαφεύγει, βέβαια, η άποψη ότι κάποιος ηλίθιος θα πρέπει επιτέλους να εργασθεί για να μη δημιουργηθεί σύγκρουση. Κάποιος που δεν θα ενδιαφέρεται για το χρήμα. Αλλά πώς να βγεις στην αγορά και να πεις: Αναζητείται ηλίθιος. Κάπως δύσκολο είναι. Ανακαλύψαμε λοιπόν τους managers, οι οποίοι -λογικώ τω τρόπω- ενδιαφέρονται για τον εαυτό τους. Ετσι τα τμήματα ερευνών και ανάπτυξης ουσιαστικά εφευρίσκουν τρόπους για να συσσωρεύουν πλούτο για τους ελάχιστους. 300 πλούσιοι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, κατέχουν το 50% του παγκόσμιου πλούτου. Τώρα θα μου πείτε, η Ελλάδα να είναι εκτός; Οχι καλέ, για τ' όνομα του Θεού...

2 σχόλια:

giousouroum είπε...

APo ta klytera pou exo akousei ton teleytaio kairo:

"Me oli aytin tin istoria me to ilielaio den xero an the prepei na pao se giatro ή se synergeio"

Kalo mina (ligo kathysterimena) kai kalo kalokairi na exoume.

VARALIS είπε...

Το θέμα έχει και συνέχεια. Εκτός από το ηλιέλαιο. Κανείς δεν σκέφθηκε να πει οτι σύμφωνα με μελέτες ο κάθε έλληνας τρώει 5 κιλά συντηρητικά το χρόνο. Και μετά αναρωτιόμαστε πως έχουμε αύξηση στον καρκίνο. Πως αυξήθηκαν οι αλλεργίες που βγαίνουν οι ειδικοί και λένε "φταίει η ατμόσφαιρα και κυρίως τα ζαροφλίκια" λές και αιώνες τώρα δεν είχαμε ατμόσφαιρα και τα ζαροφλίκια ήταν άγνωστο είδος στην ελληνική επικράτεια.
Αγαπητέ μου φίλε ευτυχώς έχουμε φάει τόση φορμόλη από τα τρόφιμα του σουπερ μαρκετ που πιστεύω οτι σύντομα θα καταργήσουν τα κοιμητήρια και θα μας πηγαίνουν κατευθείαν για απόσυρση.
Μακαβρίως τελειώνω αλλά εύχομαι επίσης καλο καλοκαίρι