Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

ΜΙΚΡΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ


Οπως κοιτάζεις το βουνό, το ξέρεις πως κι αυτό και σε κοιτάζει. Κι οπως κοιτάζεις το παρελθόν το ξέρεις οτι κι αυτό σε κοιτάζει και οι μέρες σου αναμετριώνται με αυτό που έχει περάσει. Πέρα, λοιπόν, από την γενικευμένη οργή και την υποτίμηση που ρουφάει το μεδούλι της μέρας που περνάμε και που εξασφαλίζει το ιδιο υποτιμημένο μέλλον ξαναγύρισα και γω στα παλιά κιτάπια. Ψάρεψα ένα κομμάτι απο παλιά, για να το μοιραστούμε


"Υστερα πηγαίναμε γραμμή για τσιπουράδικο.

Ενα χταπόδι κάψιμο. Και γύρω η πόλη, άγουρα

ερείπια.

Η παραλία μια ζώνη αρώματα.

Εχω στο στόμα μου ακόμα

τη γεύση, του καραβιού που ξεκινάει

και γύρω μπλέ βαθύ το πέλαγος σαν φόβος"

Τώρα ξαναψάχνουμε να επανορθώσουμε την εικόνα προτάσσοντας την λογική, την πείρα. Και η εικόνα η πόλη, το έθνος, η ευρώπη, ο κόσμος έχουν χαθεί. Οχι γιατί έπρεπε, αλλά λόγω της κοινής εικόνας, του τρόμου που μοιραζόμαστε. Πορευομάστε στα σκοτεινά μονοπάτια του φόβου. The fear, the fear ....

"Και μύριζε η άνοιξη. Μια πόρτα άνοιγες και μύριζε ουρανός" που έλεγε ο ποιητής

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

the horor, the horor.. the h o roorrrrrr.

(αποστολος)

Ανώνυμος είπε...

Μου άρεσε το άρθρο. με αφήνετε να το κάνω ένα share στο twitter μου μαζί με το λινκ σας;
Τα λέμε.
Λυδια

Visit my blog post :: Οδοντίατρος Βολου