Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2007

ΓΕΜΑΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ



Στα χρόνια αυτά των τωρινών ανθρώπων ήταν ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας. Είχε αποκτήσει αρκετά εισοδήματα, σπίτια, ακίνητα, αυτοκίνητα. Μπορούσε να αγοράσει ότι επιθυμούσε, όσο μεγάλο κι αν ήταν αυτό. Μόνο που ήταν πολύ στεναχωρημένος γιατί είχε καταλάβει ότι ενώ μπορούσε να αγοράσει τα πάντα, δεν ήταν δυνατόν να αγοράσει την γνώση του Θεού. Έφυγε λοιπόν, να βρει τον Θεό. Κατευθύνθηκε στο Άγιο Όρος γιατί είχε ακούσει ότι οι άνθρωποι εκεί μιλούν κατευθείαν στο Θεό, επομένως ήλπιζε ότι θα βρει κάποιον να ξέρει για αυτόν. Πήγε, λοιπόν, εκεί και ρωτούσε. Του υπέδειξαν ένα σοφό γεροντάκι, που ήταν σε μια σκήτη. Πήγε εκεί και κάθισε. Μόλις ο γέροντας σήκωσε το κεφάλι του, χωρίς να προλάβει να μιλήσει άρχισε να τον ρωτάει για τον Θεό «Θες λίγο νερό;» του λέει ο γέροντας. «Γέροντα, δεν θέλω νερό, θέλω να μάθω για τον Θεό» «Κάτσε» του λέει, παιδί μου «κάθισε πρώτα» Βγήκε και ήρθε με μια κανάτα με νερό κι ένα ποτήρι. Έβαλε το ποτήρι. «Γέροντα θα μου πεις για τον Θεό; Επιτέλους έρχομαι από τόσα χιλιόμετρα, μπορώ να αγοράσω όλες τις δεξαμενές τις Ελλάδος και συ μου βάζεις νερό;» Ο γέροντας συνέχιζε να του γεμίζει το ποτήρι μέχρι που αυτό ξεχείλισε « Τι κάνεις εκεί, γέμισε, δεν το βλέπεις;» «Μάλλον, εσύ δεν βλέπεις» είπε ο γέροντας. «Είσαι τόσο γεμάτος ερωτήσεις, και τόσο γεμάτος με απαντήσεις, που δεν μπορείς να δεχτείς τίποτα άλλο. Κι αν θέλεις να σου μιλήσει ο Θεός τότε θα πρέπει να αδειάσεις, να αφήσεις ένα μικρό χώρο μέσα σου. Έναν τόσο δα, μικρό χώρο»

Δεν υπάρχουν σχόλια: