Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2007

ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΤΑ ΝΕΚΡΟΙ

Ετών 29. Αφησε χθες την τελευταία πνοή στη Λάρισα. Ενας ακόμη ή ένας; Μοναδικός. Με τα μεγάλα οράματα, τις αλλαγές, τις πιθανότητες, τα παιδιά που θα έρχονταν, τα βράδια, ειδικά, τα βράδια που θα έβλεπε το φεγγάρι, όλα αυτά αφήσαν την τελευταία τους πνοή. Και βέβαια, ο κόσμος θα συνεχίσει να ορύεται για την πολιτικό αμοραλισμό, την διαχείριση και τις πολιτικές. Μόνο που ο "κόσμος" αρνείται να σκεφτεί οτι "πολιτική" και "πολιτικοί" για την ευδαιμονία ημών, υπάρχουν. Αλλοιώς τι; Κι αυτός ο 29 χρονος, πως εισέπραξε αυτή την ευδαιμονία του ζειν σε μια πόλη;
Ετσι και σήμερα, όπως και χθές, όπως και κάθε μέρα προσεύχομαι για τους επτά νεκρούς της σημερινής ημέρας και τους είκοσι τετραπληγικούς που προστέθηκαν στην μεγάλη ουρά των τετραπληγικών αυτής της χώρας. Θα προσευχηθώ και αύριο και μεθαύριο και κάθε μέρα γιατί κάθε μέρα επτά πεθαίνουν στην χώρα μου, νέα παιδιά, νέα όνειρα, η ζωή πεθαίνει στην χώρα. Είκοσι νέα παιδιά καταδικαζονται να ζούν σε καροτσάκια, η νέα ζωή να περνά σε καροτσάκια, τα όνειρα σε καροτσάκια, η ζωή...
Κι ακομα να μην ξεχάσω τον έναν ακόμη - τουλάχιστον έναν- που αφήνει τη ζωή του σε παγκάκια, σε οικοδομές και σε πλατείες με την ένεση καρφωμένη στην φλέβα του. Τον έναν και τη μία, τους μοναδικούς αυτούς, με τα νέα ονειρα, με τα νέα οράματα, τη νέα ζωή, τη ζωή, τη ζωή, τη ζωή.....
Να μην τους ξεχάσω ποτέ γιατί αυτοί θα πεθαίνουν και σήμερα και αύριο και μεθαύριο και κάθε μέρα και αισθάνομαι τραγικά ανήμπορος, να κάμω κάτι άλλο, παρά να προσεύχομαι, να εύχομαι..
Και την άλλη μέρα να βγαίνω έξω και να συναντώ του συναδέλφους δολοφόνους αυτών των παιδιών. Εμείς οι επιζώντες της μεγάλης καταστροφής. Επιζώντες όμως της προηγούμενης μέρας οχι και της σημερινής, που την έκβαση δεν ξέρουμε... "νεκρών πεσόντων…..ους εμαρψαμεν ποσίν, χείλιοι φονηές είμεν¨, οπως θάλεγε ο πατέρας μας ο Αρχίλοχος.
Εν κατακλείδι :τα μάτια του παιδιού παντα βγαλμένα. Στις κώχες θα διαγράφεται μια μεγάλη εικόνα που στο πρόσωπο του εικονιζόμενου αγίου θα διακρίνεται η βία με μαχαιριές στα μάτια κι επιγραφές του τύπου "Σπύρ - ούλα 1970). Γύρω του θα προσπερνάνε τ' αυτοκίνητα κλοτσώντας τις ταχύτητες. Το παιδί θα ξεκινάει ολομόναχο για τον ουρανό. Από μακριά μόνο θα φαίνεται ένας άγγελος, θλιμμένος..........

Δεν υπάρχουν σχόλια: