Κυριακή, 26 Αυγούστου 2007

ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΑΨΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Εύκολα αναδύεται, από την παιδική ηλικία, το φταίνε οι άλλοι πάντοτε. Το υποκείμενο αντιδρά στην προσωπική ευθύνη. Εύκολα αναδεικνύεται και η διάλυση δια της σύγκρουσης. Αριστα έχουμε εκπαιδευτεί οτι το καλύτερο επιχείρημα μας είναι "η γροθιά στο τραπέζι". Και αφού γρονθοκοπήσαμε και αφού ρίξαμε τις ευθύνες εκεί που πρέπει, τότε γυρίσαμε να σχολιάσουμε την ανευθυνότητα των νεοελλήνων, ως αν εμείς είμαστε γαλαξιακοί επισκέπτες, οι οποίοι μόλις επισκέφθηκαν αυτή την χώρα και δεν γνωρίζουν τι ακριβώς γίνεται.
Και βέβαια ως γαλαξιακός επισκέπτης δεν οφείλω να γνωρίζω τίποτα καθώς η ενημερωσή μου θα πρέπει να διακατέχεται από το σύνδρομο του κουτσομπολίού ώστε να μην κουράζω καθόλου την πολύτιμον ουσία του μυαλού μου.
Αν βεβαίως ενδιαφερόμουν και διάβαζα και παρακολουθούσα θα έβλεπα τα εξής:

"Υπήρξαν μόνο τρεις αναλαμπές. Εγώ τις έχω ζήσει και βιωματικά - και θα μου επιτρέψετε και τη συναισθηματική αυτή παρένθεση - έχω πάει και τρεις φορές στο νοσοκομείο υπερασπιζόμενος το περιβάλλον, κυρίως την περίοδο που ήμουν δήμαρχος.
Πρώτη αναλαμπή, μεγαλειώδης: το άρθρο 24, που τώρα θέλετε να το αλλάξετε.
Δεύτερη αναλαμπή ξέρετε ποιος ήταν; Ο Στέφανος Μάνος, με τον ν. 947. Ο Στέφανος τότε άνοιξε πραγματικά το δρόμο γιατί εφήρμοσε το 24. Και ξέρετε τι ήταν αυτή η εφαρμογή; Πραγματική επανάσταση! Βεβαίως, Στέφανε, δεν ξέρω αν υπήρχε άλλος δήμαρχος τότε να σε υπερασπιστεί. Και μένα παραλίγο να με διαγράψουν από το ΠΑΣΟΚ τότε. Τι έλεγε τότε ο νόμος του Στέφανου Μάνου; Έλεγε ότι πρέπει να ενεργοποιηθεί το άρθρο 24 και να υπάρξει εισφορά σε γη και σε χρήμα από την υπεραξία που έχει ο πολίτης που μπαίνει στο σχέδιο. Και τότε ξεσηκώθηκαν όλοι οι καταπατητές σε όλη τη χώρα. Εγώ, επειδή ήμουν δήμαρχος, το εφήρμοσα πρώτος.
Και εν συνεχεία μετά υπήρξε η άλλη μεγάλη αναλαμπή, ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης. Επειδή δεν αρκούσαν οι Καλαματιανοί για να με αντιμετωπίσουν, έκαναν έναν πανελλήνιο σύλλογο όλοι οι καταπατητές και ήρθαν στο Δημοτικό Συμβούλιο της Καλαμάτας με ρόπαλα και κουκούλες κι έκαναν κατάμαυρο στο ξύλο και εμένα και τους μελετητές και το Δημοτικό Συμβούλιο. Ο κ. Κουβέλης τότε ήταν νομικός σύμβουλος - το θυμάστε - για να υπερασπιστούμε τότε την υπόθεση στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για να μην εκπέσει ο ν. 1337.
Τρεις, λοιπόν, ήταν οι αναλαμπές για το περιβάλλον: Το άρθρο 24 και οι δυο αλλεπάλληλες εφαρμογές του σε ένα πεδίο μόνο, της οικιστικής πολιτικής, που προσπάθησαν ο Στέφανος Μάνος και ο Αντώνης Τρίτσης.
Θέλετε να μάθετε την τύχη του Στέφανου Μάνου και του Τρίτση; Έφυγαν και οι δύο. Τους έδιωξαν. Ούτε οι μεγάλοι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου μπόρεσαν να αντέξουν αυτήν την πίεση. Ο Στέφανος Μάνος έγινε Υπουργός Βιομηχανίας - να τα πείτε, κύριε Μάνο, πώς φύγατε τότε - γιατί δεν μπορούσε η Νέα Δημοκρατία να αντέξει όλη αυτήν την πίεση. Ο Αντώνης Τρίτσης - θυμάστε την επιστολή του Ανδρέα Παπανδρέου- «έγραψε ιστορία» - λέει- αλλά κατά τα άλλα έφυγε. Και αρχίζουν οι δοκιμασίες από το 1984 και μετά για το περιβάλλον."
Αυτά είπε ο Σταύρος Μπένος στην Βουλή των Ελλήνων (θα τα βρείτε στην προσωπική του σελίδα). Βέβαια δεν τα διαβάσαμε, βέβαια δεν τα γνωρίζουμε και βέβαια τώρα θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε τις ευθύνες, στους πανταχού παρόντες και ουδέποτε συλληφθέντες, εμπρηστές.
Τους νεκρούς κλαίω και ντρέπομαι, είμαι και γω μαζί με τους εμπρηστές γιατί τίποτα δεν κάνω για να σταματήσω την αναπαραγωγή της παιδικής στάσης "δεν φταίω εγώ, φταίνει οι άλλοι"

Δεν υπάρχουν σχόλια: